Soms heb je van die dagen waarop alles samenvalt. Gisteren was zo’n dag. Een dag waarin je voelt dat er een netwerk van licht aan het ontstaan is.
Niet iets tastbaars, geen strak georganiseerd systeem, maar een levend, ademend web van mensen die ieder op hun eigen manier bijdragen aan een mooiere wereld.
Mensen die werken met hun handen, hun hoofd en vooral hun hart.
De dag begon met een bijeenkomst van de Werkgroep Harmonicale Ellips van de VIBA, op een bijzondere plek: Aqua-Aurora van Henk en Gerda Pannekoek.
Daar werden we warm onthaald en meegenomen in hun werk rondom het vitaliseren van water. Met schelpkalk, zo eenvoudig en zo krachtig, wordt water weer teruggebracht naar zijn oorspronkelijke levensbrengende staat.
De passie en het vakmanschap waarmee Henk en Gerda hierover vertelden, raakten me diep. Hier wordt niet gewerkt met grootschalige technologie, maar met bewustzijn. Bewustzijn over water, over leven, over aarde.
En je voelde: iedereen die aanwezig was, droeg ditzelfde bewustzijn in zich. Ieder op z’n eigen manier.
Later op de avond zat ik aan tafel met Koen van Biesen, die ik al jaren ken en gisteren opnieuw mocht ontmoeten.
Koen werkt met aarde-energie, met de subtiele lagen van het landschap, en met de verbinding tussen mens en planeet.
Hij vertrekt vanuit het idee dat je samenwerkt met de aarde, dat je niet slechts ontwerpt voor of op een plek, maar dat je in cocreatie gaat met de plek zelf.
Zijn werk is verfijnd, energetisch geladen, en toch zo aards. De aarde als partner, als gids, als spiegel.
Wat me raakte in beide ontmoetingen was het stille vertrouwen. Het vertrouwen dat wat wij doen, hoe klein ook, ertoe doet.
Dat bewust leven, bewust bouwen, bewust werken met natuur en energie, een verschil maakt.
Misschien niet direct zichtbaar in grote krantenkoppen of economische cijfers, maar voelbaar in de manier waarop een plek ademt.
In het effect dat het heeft op mensen, op dieren, op het land zelf.
En ik besef: we zijn niet alleen. We zijn met velen. Verspreid over het land en daarbuiten zijn er mensen die, vaak in stilte, werken aan het helen van de wereld.
Ieder met hun eigen instrument, hun eigen focus, hun eigen stijl. Maar allemaal verbonden door dezelfde intentie: het leven dienen, het licht verspreiden.
Architectuur is mijn instrument. Voor anderen is dat misschien water, planten, rituelen, muziek, healing of stilte.
Maar als we elkaar vinden, elkaar zien, dan ontstaat er iets groters. Een veld van bewustzijn. Een netwerk van licht.
Dat is waar ik onderdeel van wil zijn. En dat is wat ik met mijn werk, met mijn ontwerpen, hoop te ondersteunen.
Gebouwen als ankerpunten in dat netwerk. Plekken waar mensen thuiskomen, bij zichzelf en bij de aarde.
Misschien voel jij je ook deel van dit netwerk. Misschien gebruik jij andere woorden, een andere taal.
Dat maakt niet uit. Als de intentie klopt, herkennen we elkaar.
En samen maken we de wereld beetje bij beetje lichter.
